Pieśń o Gdańsku

Znam port co nigdy nie tonie
zrodzony ze szkwałów i burz
co zawsze w Macierzy obronie
nad morzem, najpiękniejszym z mórz

ref. nasz Gdańsk, nasz gród
      to klejnot Korony
      nad błękitem Bałtyku wód
      na wieki zakotwiczony

wiatrami słonymi smagane
żaglowców drewniane reje
gawędy morza legendą owiane
i mieszczan sławetne dzieje

ref. nasz Gdańsk, nasz gród
      to klejnot Korony
      nad błękitem Bałtyku wód
      na wieki zakotwiczony

w rejs popłyniemy, lecz Neptun wie
tęsknotą Kapra się nie szasta
wrócimy w chwale na miejsca swe
w tawernach naszego miasta.

powrót...