Być chociażby jednym nowym, bo szczerym, dźwiękiem w nigdy nie kończącej się pieśni człowieczeństwa.

Karol Hubert Rostworowski

Zapomniane rymy

Ślad słów zostawiam
słowa te smutne, ulotne
cichym rymem namawiam
nim wsiąkną w aury słotne

myśli wypełzną i dojrzeją
z sennych umysłów rubieży
wersy wypełnią lub zmienią
by z pokorą się zmierzyć

w odchłań skrawki rzucone
niespełnione żądze duszy
łzami słonymi zroszone
ostatnich już wzruszeń

nim liście porą odbarwione
otulą żarliwego w słowach
w kamieniu wieczność kreślona
umilknie rymów rozmowa

powrót...